Back to top
  • ca  omissió del deure de perseguir delictes, n f
  • es  omisión del deber de perseguir delitos, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  omissió del deure de promoure la persecució de delictes, n f
  • es  omisión del deber de promover la persecución de delitos, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  omissió del deure de socors, n f
  • ca  omissió de socors, n f sin. compl.
  • es  omisión de socorro, n f
  • es  omisión del deber de socorro, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  omissió dolosa, n f
  • es  omisión dolosa, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  comissió per omissió, n f
  • ca  omissió impròpia, n f sin. compl.
  • es  comisión por omisión, n f
  • es  omisión impropia, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  omissio libera in causa, n f
  • es  omissio libera in causa, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

Note

  • Locució llatina que significa, literalment, 'omissió lliure en la seva causa'.
  • ca  omissió precedent, n f
  • es  omisión precedente, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  omissió pròpia, n f
  • ca  omissió pura, n f sin. compl.
  • es  omisión propia, n f
  • es  omisión pura, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  omissió punible, n f
  • es  omisión punible, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal

  • ca  omissió pròpia, n f
  • ca  omissió pura, n f sin. compl.
  • es  omisión propia, n f
  • es  omisión pura, n f

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret penal