Back to top
  • ca  aladern, n m
  • ca  boix bord, n m sin. compl.
  • ca  lladern, n m sin. compl.
  • ca  llampúdol, n m sin. compl.
  • ca  llampuga, n f sin. compl.
  • ca  acader, n m alt. sin.
  • ca  aladern allitendre, n m alt. sin.
  • ca  aladern ver, n m alt. sin.
  • ca  allitendre, n m alt. sin.
  • ca  arnet, n m alt. sin.
  • ca  boixos bords, n m pl alt. sin.
  • ca  camacruix, n f alt. sin.
  • ca  corronyera, n f alt. sin.
  • ca  coscolleta, n f alt. sin.
  • ca  coscollina, n f alt. sin.
  • ca  dineret, n m alt. sin.
  • ca  fustet, n m alt. sin.
  • ca  fusteta, n f alt. sin.
  • ca  garrigó, n m alt. sin.
  • ca  grana d'Avinyó, n f alt. sin.
  • ca  llampuguera, n f alt. sin.
  • ca  llor mascle, n m alt. sin.
  • ca  mata, n f alt. sin.
  • ca  mata de cabrit, n f alt. sin.
  • ca  mata-selva, n f alt. sin.
  • ca  mombrú, n m alt. sin.
  • ca  olivarda, n f alt. sin.
  • ca  olivastre, n m alt. sin.
  • ca  olivera borda, n f alt. sin.
  • ca  punxeta, n f alt. sin.
  • ca  ram cabrer, n m alt. sin.
  • ca  ram dolç, n m alt. sin.
  • ca  reboll bord, n m alt. sin.
  • ca  reboll mascle, n m alt. sin.
  • ca  sanguinyol, n m alt. sin.
  • ca  sofraira, n f alt. sin.
  • ca  trocaperols, n m/f alt. sin.
  • nc  Rhamnus alaternus L. var. alaternus

ramnàcies

  • ca  efedra, n f
  • ca  trompera, n f alt. sin.
  • nc  Ephedra L.

efedràcies

  • ca  candelers, n m pl
  • ca  bordoi, n m alt. sin.
  • ca  efedra, n f alt. sin.
  • ca  ginesta borda, n f alt. sin.
  • ca  raïm de mar, n m alt. sin.
  • ca  trompera, n f alt. sin.
  • ca  trompera fràgil, n f alt. sin.
  • nc  Ephedra fragilis Desf. subsp. fragilis

efedràcies

  • ca  trompera, n f
  • ca  arbre de la sorra, n m alt. sin.
  • ca  efedra, n f alt. sin.
  • ca  genitina, n f alt. sin.
  • ca  ginesta, n f alt. sin.
  • ca  ginesta borda, n f alt. sin.
  • ca  raïm de mar, n m alt. sin.
  • nc  Ephedra distachya L. subsp. distachya
  • nc  Ephedra vulgaris Rich. sin. compl.

efedràcies

  • ca  trompera, n f
  • nc  Coccoloba uvifera (L.) L.

poligonàcies

  • ca  cua de cavall ramosa, n f
  • ca  besnuga, n f alt. sin.
  • ca  canudet, n m alt. sin.
  • ca  canut, n m alt. sin.
  • ca  canya que es romp i s'apanya, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall, n f alt. sin.
  • ca  coa de rata, n f alt. sin.
  • ca  coeta de cavall, n f alt. sin.
  • ca  cua de cavall, n f alt. sin.
  • ca  cua de cavall de riu, n f alt. sin.
  • ca  cua de rata, n f alt. sin.
  • ca  cueta de cavall, n f alt. sin.
  • ca  herba anusada, n f alt. sin.
  • ca  herba cavallar, n f alt. sin.
  • ca  herba de canudet, n f alt. sin.
  • ca  herba de nusets, n f alt. sin.
  • ca  herba nusera, n f alt. sin.
  • ca  herba prima, n f alt. sin.
  • ca  nuguets, n m pl alt. sin.
  • ca  pinet, n m alt. sin.
  • ca  rellotges, n m pl alt. sin.
  • ca  rellotgets, n m pl alt. sin.
  • ca  sangnua, n f alt. sin.
  • ca  sangnua ramosíssima, n f alt. sin.
  • ca  trencanua, n f alt. sin.
  • ca  trompera d'aigua, n f alt. sin.
  • nc  Equisetum ramosissimum Desf. subsp. ramosissimum

equisetàcies

  • ca  cua de cavall, n f
  • ca  equiset, n m sin. compl.
  • ca  herba estanyera, n f sin. compl.
  • ca  trompera d'aigua, n f sin. compl.
  • ca  asprella, n f alt. sin.
  • ca  cabellera de serp, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall, n f alt. sin.
  • ca  coa de rossí, n f alt. sin.
  • ca  cua d'euga, n f alt. sin.
  • ca  cua de guilla, n f alt. sin.
  • ca  cua de guineu, n f alt. sin.
  • ca  cua de rossí, n f alt. sin.
  • ca  herba nuada, n f alt. sin.
  • ca  junça de lluquet, n f alt. sin.
  • ca  munta i desmunta, n f alt. sin.
  • ca  pa de burro, n m alt. sin.
  • ca  pinets, n m pl alt. sin.
  • ca  sangnua, n f alt. sin.
  • ca  trencanua, n f alt. sin.
  • nc  Equisetum sp. pl.

equisetàcies

Note

  • 1. Tot i que DIEC2-E recull únicament jonça (sí que recull jonc i junc), mantenim sense revisar les denominacions amb junça, per tradició històrica i extensió geogràfica. Segons Coromines (Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana) «en català sembla que tingui tanta o més extensió la variant junça, com s'ha d'esperar, tenint en compte la considerable extensió del català dialectal junc». DCVB-E documenta la forma junça en dos manuscrits del segle XV, i jonça a l'Atlàntida de Verdaguer (segle XIX).
    2. Respecte de la denominació sangnua, MASCLANS indica que, segons el botànic Costa i Vayreda, s'atribueix només a Equisetum arvense.
  • ca  cua de cavall, n f
  • ca  sangnua, n f alt. sin.
  • ca  trompera d'aigua, n f alt. sin.
  • nc  Equisetum fluviatile L.

equisetàcies

  • ca  candelers, n m pl
  • ca  bordoi, n m alt. sin.
  • ca  efedra, n f alt. sin.
  • ca  ginesta borda, n f alt. sin.
  • ca  raïm de mar, n m alt. sin.
  • ca  trompera, n f alt. sin.
  • ca  trompera fràgil, n f alt. sin.
  • nc  Ephedra fragilis Desf. subsp. fragilis

efedràcies

  • ca  trompeta, n f
  • ca  trompeta del judici, n f alt. sin.
  • ca  trompeters, n m pl alt. sin.
  • ca  trompetes, n f pl alt. sin.
  • ca  trompetes del judici, n f pl alt. sin.
  • nc  Brugmansia suaveolens (Willd.) Bercht. et J. Presl
  • nc  Datura suaveolens Humb. et Bonpl. ex Willd. sin. compl.

solanàcies