Back to top
  • ca  falzia, n f
  • ca  aspleni, n m alt. sin.
  • nc  Asplenium sp. pl.

aspleniàcies

  • ca  flor d'avellana, n f
  • ca  agrella, n f alt. sin.
  • ca  agret, n m alt. sin.
  • ca  agret bo, n m alt. sin.
  • ca  agreta, n f alt. sin.
  • ca  agretes, n f pl alt. sin.
  • ca  agrets, n m pl alt. sin.
  • ca  agrets de marge, n m pl alt. sin.
  • ca  aspre, n m alt. sin.
  • ca  aspres, n m pl alt. sin.
  • ca  avellaneta, n f alt. sin.
  • ca  avellanetes, n f pl alt. sin.
  • ca  canari, n m alt. sin.
  • ca  canaris, n m pl alt. sin.
  • ca  caramelles, n f pl alt. sin.
  • ca  fel i vinagre, n m/f alt. sin.
  • ca  magret, n m alt. sin.
  • ca  magreta, n f alt. sin.
  • ca  pa amb peixet, n m alt. sin.
  • ca  pa de cucut, n m alt. sin.
  • ca  pa i peixet, n m alt. sin.
  • ca  trèvols, n m pl alt. sin.
  • ca  vinagrella, n f alt. sin.
  • ca  vinagreta, n f alt. sin.
  • nc  Oxalis pes-caprae L.

oxalidàcies

  • ca  pa de cucut comú, n m
  • ca  agrell, n m alt. sin.
  • ca  agrella, n f alt. sin.
  • ca  agrelleta, n f alt. sin.
  • ca  agret, n m alt. sin.
  • ca  agret terrer, n m alt. sin.
  • ca  agreta, n f alt. sin.
  • ca  agretes, n f pl alt. sin.
  • ca  agulletes, n f pl alt. sin.
  • ca  al·leluia, n f alt. sin.
  • ca  aspre, n m alt. sin.
  • ca  espantanovies, n m/f alt. sin.
  • ca  fel i vinagre, n m/f alt. sin.
  • ca  flor d'avellana, n f alt. sin.
  • ca  lújula, n f alt. sin.
  • ca  magreta, n f alt. sin.
  • ca  pa de cucut, n m alt. sin.
  • ca  pa de cucut groc, n m alt. sin.
  • ca  pa de pardalet, n m alt. sin.
  • ca  raïmet, n m alt. sin.
  • ca  trevolet fals, n m alt. sin.
  • ca  vinagrella, n f alt. sin.
  • ca  vinagrera, n f alt. sin.
  • nc  Oxalis corniculata L.

oxalidàcies

  • ca  cua de cavall, n f
  • ca  equiset, n m sin. compl.
  • ca  herba estanyera, n f sin. compl.
  • ca  trompera d'aigua, n f sin. compl.
  • ca  asprella, n f alt. sin.
  • ca  cabellera de serp, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall, n f alt. sin.
  • ca  coa de rossí, n f alt. sin.
  • ca  cua d'euga, n f alt. sin.
  • ca  cua de guilla, n f alt. sin.
  • ca  cua de guineu, n f alt. sin.
  • ca  cua de rossí, n f alt. sin.
  • ca  herba nuada, n f alt. sin.
  • ca  junça de lluquet, n f alt. sin.
  • ca  munta i desmunta, n f alt. sin.
  • ca  pa de burro, n m alt. sin.
  • ca  pinets, n m pl alt. sin.
  • ca  sangnua, n f alt. sin.
  • ca  trencanua, n f alt. sin.
  • nc  Equisetum sp. pl.

equisetàcies

Nota

  • 1. Tot i que DIEC2-E recull únicament jonça (sí que recull jonc i junc), mantenim sense revisar les denominacions amb junça, per tradició històrica i extensió geogràfica. Segons Coromines (Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana) «en català sembla que tingui tanta o més extensió la variant junça, com s'ha d'esperar, tenint en compte la considerable extensió del català dialectal junc». DCVB-E documenta la forma junça en dos manuscrits del segle XV, i jonça a l'Atlàntida de Verdaguer (segle XIX).
    2. Respecte de la denominació sangnua, MASCLANS indica que, segons el botànic Costa i Vayreda, s'atribueix només a Equisetum arvense.
  • ca  cua de cavall grossa, n f
  • ca  asprella, n f alt. sin.
  • ca  aspreta, n f alt. sin.
  • ca  besnuga, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall gran, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall grossa, n f alt. sin.
  • ca  coa de rossí, n f alt. sin.
  • ca  cua d'egua, n f alt. sin.
  • ca  cua d'euga, n f alt. sin.
  • ca  cua de cavall, n f alt. sin.
  • ca  cua de guilla, n f alt. sin.
  • ca  cua de mula, n f alt. sin.
  • ca  cua de rossí, n f alt. sin.
  • ca  equiset màxim, n m alt. sin.
  • ca  herba estanyera, n f alt. sin.
  • ca  junça de lluquet, n f alt. sin.
  • ca  pinets, n m pl alt. sin.
  • ca  sangnua, n f alt. sin.
  • ca  tallapedres de torrent, n f alt. sin.
  • ca  trencanua, n f alt. sin.
  • nc  Equisetum telmateia Ehrh.

equisetàcies

Nota

  • Tot i que DIEC2-E recull únicament jonça (sí que recull jonc i junc), mantenim sense revisar les denominacions amb junça, per tradició històrica i extensió geogràfica. Segons Coromines (Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana) «en català sembla que tingui tanta o més extensió la variant junça, com s'ha d'esperar, tenint en compte la considerable extensió del català dialectal junc». DCVB-E documenta la forma junça en dos manuscrits del segle XV, i jonça a l'Atlàntida de Verdaguer (segle XIX).
  • ca  paradella crespa, n f
  • ca  paradella, n f sin. compl.
  • ca  roma, n f sin. compl.
  • ca  agrella, n f alt. sin.
  • ca  arengada de porc, n f alt. sin.
  • ca  asprella, n f alt. sin.
  • ca  cama-roges, n f pl alt. sin.
  • ca  crespa, n f alt. sin.
  • ca  espins bords, n m pl alt. sin.
  • ca  fulles de bou, n f pl alt. sin.
  • ca  llengua bovina, n f alt. sin.
  • ca  llengua de bou, n f alt. sin.
  • ca  paradelles, n f pl alt. sin.
  • ca  plantatge d'aigua, n m alt. sin.
  • ca  raonable, n m alt. sin.
  • ca  romarill, n m alt. sin.
  • ca  romàs, n m alt. sin.
  • ca  romeguera, n f alt. sin.
  • ca  sangcuit, n m alt. sin.
  • ca  Santa Maria, n f alt. sin.
  • ca  Santes Maries, n f pl alt. sin.
  • ca  sora, n f alt. sin.
  • ca  vinagrella, n f alt. sin.
  • ca  vinagrera, n f alt. sin.
  • nc  Rumex crispus L.

poligonàcies

  • ca  rogeta, n f
  • ca  herba remuguera, n f sin. compl.
  • ca  llapassa, n f sin. compl.
  • ca  llapissa, n f sin. compl.
  • ca  raspeta, n f sin. compl.
  • ca  aferrador, n m alt. sin.
  • ca  agafamans, n m/f alt. sin.
  • ca  apegalós, n m alt. sin.
  • ca  apegalosa, n f alt. sin.
  • ca  asprella, n f alt. sin.
  • ca  atrapamosques, n m/f alt. sin.
  • ca  congret d'ase, n m alt. sin.
  • ca  corona de Crist, n f alt. sin.
  • ca  esgarrallengua, n m/f alt. sin.
  • ca  esgarrallengües, n m/f alt. sin.
  • ca  esgarrapallengua, n m/f alt. sin.
  • ca  esgarrapamans, n m/f alt. sin.
  • ca  esgarrapenta, n f alt. sin.
  • ca  herba aferradissa, n f alt. sin.
  • ca  herba apegalenca, n f alt. sin.
  • ca  herba apegalenta, n f alt. sin.
  • ca  herba apegalosa, n f alt. sin.
  • ca  herba aspra, n f alt. sin.
  • ca  herba de la tensió, n f alt. sin.
  • ca  herba de remuc, n f alt. sin.
  • ca  herba felera, n f alt. sin.
  • ca  herba fiquera, n f alt. sin.
  • ca  herba pegallosa, n f alt. sin.
  • ca  herba pegalosa, n f alt. sin.
  • ca  herba rasposa, n f alt. sin.
  • ca  herba remugadora, n f alt. sin.
  • ca  herba roja, n f alt. sin.
  • ca  llapissó, n m alt. sin.
  • ca  lligacama, n f alt. sin.
  • ca  lligacames, n f alt. sin.
  • ca  rapa, n f alt. sin.
  • ca  rapallengua, n f alt. sin.
  • ca  rapallengües, n f alt. sin.
  • ca  rascallengües, n f alt. sin.
  • ca  raspallengua, n f alt. sin.
  • ca  raspallengües, n f alt. sin.
  • ca  remuguera, n f alt. sin.
  • ca  rèvola, n f alt. sin.
  • ca  roja, n f alt. sin.
  • ca  rúbia, n f alt. sin.
  • nc  Rubia peregrina L.

rubiàcies

  • ca  cua de cavall petita, n f
  • ca  asprella, n f alt. sin.
  • ca  aspreta, n f alt. sin.
  • ca  canella, n f alt. sin.
  • ca  canudets, n m pl alt. sin.
  • ca  canuts, n m pl alt. sin.
  • ca  coa de cavall, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall petita, n f alt. sin.
  • ca  coa de fardatxo, n f alt. sin.
  • ca  cua d'euga, n f alt. sin.
  • ca  cua de cavall, n f alt. sin.
  • ca  cua de cavall de séquia, n f alt. sin.
  • ca  cua de guilla, n f alt. sin.
  • ca  cua de rata, n f alt. sin.
  • ca  cuadella, n f alt. sin.
  • ca  equiset, n m alt. sin.
  • ca  equiset arvense, n m alt. sin.
  • ca  escuraplata, n f alt. sin.
  • ca  estanyera, n f alt. sin.
  • ca  floreta, n f alt. sin.
  • ca  herba de l'hemorràgia, n f alt. sin.
  • ca  herba estanyera, n f alt. sin.
  • ca  herba fina, n f alt. sin.
  • ca  herba presseguera, n f alt. sin.
  • ca  herba prima, n f alt. sin.
  • ca  nuguet, n m alt. sin.
  • ca  nusets, n m pl alt. sin.
  • ca  piparrera, n f alt. sin.
  • ca  rellotgets, n m pl alt. sin.
  • ca  sangnua, n f alt. sin.
  • nc  Equisetum arvense L.

equisetàcies

  • ca  flor d'avellana, n f
  • ca  agrella, n f alt. sin.
  • ca  agret, n m alt. sin.
  • ca  agret bo, n m alt. sin.
  • ca  agreta, n f alt. sin.
  • ca  agretes, n f pl alt. sin.
  • ca  agrets, n m pl alt. sin.
  • ca  agrets de marge, n m pl alt. sin.
  • ca  aspre, n m alt. sin.
  • ca  aspres, n m pl alt. sin.
  • ca  avellaneta, n f alt. sin.
  • ca  avellanetes, n f pl alt. sin.
  • ca  canari, n m alt. sin.
  • ca  canaris, n m pl alt. sin.
  • ca  caramelles, n f pl alt. sin.
  • ca  fel i vinagre, n m/f alt. sin.
  • ca  magret, n m alt. sin.
  • ca  magreta, n f alt. sin.
  • ca  pa amb peixet, n m alt. sin.
  • ca  pa de cucut, n m alt. sin.
  • ca  pa i peixet, n m alt. sin.
  • ca  trèvols, n m pl alt. sin.
  • ca  vinagrella, n f alt. sin.
  • ca  vinagreta, n f alt. sin.
  • nc  Oxalis pes-caprae L.

oxalidàcies

  • ca  cua de cavall grossa, n f
  • ca  asprella, n f alt. sin.
  • ca  aspreta, n f alt. sin.
  • ca  besnuga, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall gran, n f alt. sin.
  • ca  coa de cavall grossa, n f alt. sin.
  • ca  coa de rossí, n f alt. sin.
  • ca  cua d'egua, n f alt. sin.
  • ca  cua d'euga, n f alt. sin.
  • ca  cua de cavall, n f alt. sin.
  • ca  cua de guilla, n f alt. sin.
  • ca  cua de mula, n f alt. sin.
  • ca  cua de rossí, n f alt. sin.
  • ca  equiset màxim, n m alt. sin.
  • ca  herba estanyera, n f alt. sin.
  • ca  junça de lluquet, n f alt. sin.
  • ca  pinets, n m pl alt. sin.
  • ca  sangnua, n f alt. sin.
  • ca  tallapedres de torrent, n f alt. sin.
  • ca  trencanua, n f alt. sin.
  • nc  Equisetum telmateia Ehrh.

equisetàcies

Nota

  • Tot i que DIEC2-E recull únicament jonça (sí que recull jonc i junc), mantenim sense revisar les denominacions amb junça, per tradició històrica i extensió geogràfica. Segons Coromines (Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana) «en català sembla que tingui tanta o més extensió la variant junça, com s'ha d'esperar, tenint en compte la considerable extensió del català dialectal junc». DCVB-E documenta la forma junça en dos manuscrits del segle XV, i jonça a l'Atlàntida de Verdaguer (segle XIX).