aspleni
aspleni
aspleniàcies
- ca falzia, n f
- ca aspleni, n m alt. sin.
- nc Asplenium sp. pl.
aspleniàcies
aspre
aspre
oxalidàcies
- ca flor d'avellana, n f
- ca agrella, n f alt. sin.
- ca agret, n m alt. sin.
- ca agret bo, n m alt. sin.
- ca agreta, n f alt. sin.
- ca agretes, n f pl alt. sin.
- ca agrets, n m pl alt. sin.
- ca agrets de marge, n m pl alt. sin.
- ca aspre, n m alt. sin.
- ca aspres, n m pl alt. sin.
- ca avellaneta, n f alt. sin.
- ca avellanetes, n f pl alt. sin.
- ca canari, n m alt. sin.
- ca canaris, n m pl alt. sin.
- ca caramelles, n f pl alt. sin.
- ca fel i vinagre, n m/f alt. sin.
- ca magret, n m alt. sin.
- ca magreta, n f alt. sin.
- ca pa amb peixet, n m alt. sin.
- ca pa de cucut, n m alt. sin.
- ca pa i peixet, n m alt. sin.
- ca trèvols, n m pl alt. sin.
- ca vinagrella, n f alt. sin.
- ca vinagreta, n f alt. sin.
- nc Oxalis pes-caprae L.
oxalidàcies
aspre
aspre
oxalidàcies
- ca pa de cucut comú, n m
- ca agrell, n m alt. sin.
- ca agrella, n f alt. sin.
- ca agrelleta, n f alt. sin.
- ca agret, n m alt. sin.
- ca agret terrer, n m alt. sin.
- ca agreta, n f alt. sin.
- ca agretes, n f pl alt. sin.
- ca agulletes, n f pl alt. sin.
- ca al·leluia, n f alt. sin.
- ca aspre, n m alt. sin.
- ca espantanovies, n m/f alt. sin.
- ca fel i vinagre, n m/f alt. sin.
- ca flor d'avellana, n f alt. sin.
- ca lújula, n f alt. sin.
- ca magreta, n f alt. sin.
- ca pa de cucut, n m alt. sin.
- ca pa de cucut groc, n m alt. sin.
- ca pa de pardalet, n m alt. sin.
- ca raïmet, n m alt. sin.
- ca trevolet fals, n m alt. sin.
- ca vinagrella, n f alt. sin.
- ca vinagrera, n f alt. sin.
- nc Oxalis corniculata L.
oxalidàcies
asprella
asprella
equisetàcies
- ca cua de cavall, n f
- ca equiset, n m sin. compl.
- ca herba estanyera, n f sin. compl.
- ca trompera d'aigua, n f sin. compl.
- ca asprella, n f alt. sin.
- ca cabellera de serp, n f alt. sin.
- ca coa de cavall, n f alt. sin.
- ca coa de rossí, n f alt. sin.
- ca cua d'euga, n f alt. sin.
- ca cua de guilla, n f alt. sin.
- ca cua de guineu, n f alt. sin.
- ca cua de rossí, n f alt. sin.
- ca herba nuada, n f alt. sin.
- ca junça de lluquet, n f alt. sin.
- ca munta i desmunta, n f alt. sin.
- ca pa de burro, n m alt. sin.
- ca pinets, n m pl alt. sin.
- ca sangnua, n f alt. sin.
- ca trencanua, n f alt. sin.
- nc Equisetum sp. pl.
equisetàcies
Nota
-
1. Tot i que DIEC2-E recull únicament jonça (sí que recull jonc i junc), mantenim sense revisar les denominacions amb junça, per tradició històrica i extensió geogràfica. Segons Coromines (Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana) «en català sembla que tingui tanta o més extensió la variant junça, com s'ha d'esperar, tenint en compte la considerable extensió del català dialectal junc». DCVB-E documenta la forma junça en dos manuscrits del segle XV, i jonça a l'Atlàntida de Verdaguer (segle XIX).
2. Respecte de la denominació sangnua, MASCLANS indica que, segons el botànic Costa i Vayreda, s'atribueix només a Equisetum arvense.
asprella
asprella
equisetàcies
- ca cua de cavall grossa, n f
- ca asprella, n f alt. sin.
- ca aspreta, n f alt. sin.
- ca besnuga, n f alt. sin.
- ca coa de cavall, n f alt. sin.
- ca coa de cavall gran, n f alt. sin.
- ca coa de cavall grossa, n f alt. sin.
- ca coa de rossí, n f alt. sin.
- ca cua d'egua, n f alt. sin.
- ca cua d'euga, n f alt. sin.
- ca cua de cavall, n f alt. sin.
- ca cua de guilla, n f alt. sin.
- ca cua de mula, n f alt. sin.
- ca cua de rossí, n f alt. sin.
- ca equiset màxim, n m alt. sin.
- ca herba estanyera, n f alt. sin.
- ca junça de lluquet, n f alt. sin.
- ca pinets, n m pl alt. sin.
- ca sangnua, n f alt. sin.
- ca tallapedres de torrent, n f alt. sin.
- ca trencanua, n f alt. sin.
- nc Equisetum telmateia Ehrh.
equisetàcies
Nota
- Tot i que DIEC2-E recull únicament jonça (sí que recull jonc i junc), mantenim sense revisar les denominacions amb junça, per tradició històrica i extensió geogràfica. Segons Coromines (Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana) «en català sembla que tingui tanta o més extensió la variant junça, com s'ha d'esperar, tenint en compte la considerable extensió del català dialectal junc». DCVB-E documenta la forma junça en dos manuscrits del segle XV, i jonça a l'Atlàntida de Verdaguer (segle XIX).
asprella
asprella
poligonàcies
- ca paradella crespa, n f
- ca paradella, n f sin. compl.
- ca roma, n f sin. compl.
- ca agrella, n f alt. sin.
- ca arengada de porc, n f alt. sin.
- ca asprella, n f alt. sin.
- ca cama-roges, n f pl alt. sin.
- ca crespa, n f alt. sin.
- ca espins bords, n m pl alt. sin.
- ca fulles de bou, n f pl alt. sin.
- ca llengua bovina, n f alt. sin.
- ca llengua de bou, n f alt. sin.
- ca paradelles, n f pl alt. sin.
- ca plantatge d'aigua, n m alt. sin.
- ca raonable, n m alt. sin.
- ca romarill, n m alt. sin.
- ca romàs, n m alt. sin.
- ca romeguera, n f alt. sin.
- ca sangcuit, n m alt. sin.
- ca Santa Maria, n f alt. sin.
- ca Santes Maries, n f pl alt. sin.
- ca sora, n f alt. sin.
- ca vinagrella, n f alt. sin.
- ca vinagrera, n f alt. sin.
- nc Rumex crispus L.
poligonàcies
asprella
asprella
rubiàcies
- ca rogeta, n f
- ca herba remuguera, n f sin. compl.
- ca llapassa, n f sin. compl.
- ca llapissa, n f sin. compl.
- ca raspeta, n f sin. compl.
- ca aferrador, n m alt. sin.
- ca agafamans, n m/f alt. sin.
- ca apegalós, n m alt. sin.
- ca apegalosa, n f alt. sin.
- ca asprella, n f alt. sin.
- ca atrapamosques, n m/f alt. sin.
- ca congret d'ase, n m alt. sin.
- ca corona de Crist, n f alt. sin.
- ca esgarrallengua, n m/f alt. sin.
- ca esgarrallengües, n m/f alt. sin.
- ca esgarrapallengua, n m/f alt. sin.
- ca esgarrapamans, n m/f alt. sin.
- ca esgarrapenta, n f alt. sin.
- ca herba aferradissa, n f alt. sin.
- ca herba apegalenca, n f alt. sin.
- ca herba apegalenta, n f alt. sin.
- ca herba apegalosa, n f alt. sin.
- ca herba aspra, n f alt. sin.
- ca herba de la tensió, n f alt. sin.
- ca herba de remuc, n f alt. sin.
- ca herba felera, n f alt. sin.
- ca herba fiquera, n f alt. sin.
- ca herba pegallosa, n f alt. sin.
- ca herba pegalosa, n f alt. sin.
- ca herba rasposa, n f alt. sin.
- ca herba remugadora, n f alt. sin.
- ca herba roja, n f alt. sin.
- ca llapissó, n m alt. sin.
- ca lligacama, n f alt. sin.
- ca lligacames, n f alt. sin.
- ca rapa, n f alt. sin.
- ca rapallengua, n f alt. sin.
- ca rapallengües, n f alt. sin.
- ca rascallengües, n f alt. sin.
- ca raspallengua, n f alt. sin.
- ca raspallengües, n f alt. sin.
- ca remuguera, n f alt. sin.
- ca rèvola, n f alt. sin.
- ca roja, n f alt. sin.
- ca rúbia, n f alt. sin.
- nc Rubia peregrina L.
rubiàcies
asprella
asprella
equisetàcies
- ca cua de cavall petita, n f
- ca asprella, n f alt. sin.
- ca aspreta, n f alt. sin.
- ca canella, n f alt. sin.
- ca canudets, n m pl alt. sin.
- ca canuts, n m pl alt. sin.
- ca coa de cavall, n f alt. sin.
- ca coa de cavall petita, n f alt. sin.
- ca coa de fardatxo, n f alt. sin.
- ca cua d'euga, n f alt. sin.
- ca cua de cavall, n f alt. sin.
- ca cua de cavall de séquia, n f alt. sin.
- ca cua de guilla, n f alt. sin.
- ca cua de rata, n f alt. sin.
- ca cuadella, n f alt. sin.
- ca equiset, n m alt. sin.
- ca equiset arvense, n m alt. sin.
- ca escuraplata, n f alt. sin.
- ca estanyera, n f alt. sin.
- ca floreta, n f alt. sin.
- ca herba de l'hemorràgia, n f alt. sin.
- ca herba estanyera, n f alt. sin.
- ca herba fina, n f alt. sin.
- ca herba presseguera, n f alt. sin.
- ca herba prima, n f alt. sin.
- ca nuguet, n m alt. sin.
- ca nusets, n m pl alt. sin.
- ca piparrera, n f alt. sin.
- ca rellotgets, n m pl alt. sin.
- ca sangnua, n f alt. sin.
- nc Equisetum arvense L.
equisetàcies
aspres
aspres
oxalidàcies
- ca flor d'avellana, n f
- ca agrella, n f alt. sin.
- ca agret, n m alt. sin.
- ca agret bo, n m alt. sin.
- ca agreta, n f alt. sin.
- ca agretes, n f pl alt. sin.
- ca agrets, n m pl alt. sin.
- ca agrets de marge, n m pl alt. sin.
- ca aspre, n m alt. sin.
- ca aspres, n m pl alt. sin.
- ca avellaneta, n f alt. sin.
- ca avellanetes, n f pl alt. sin.
- ca canari, n m alt. sin.
- ca canaris, n m pl alt. sin.
- ca caramelles, n f pl alt. sin.
- ca fel i vinagre, n m/f alt. sin.
- ca magret, n m alt. sin.
- ca magreta, n f alt. sin.
- ca pa amb peixet, n m alt. sin.
- ca pa de cucut, n m alt. sin.
- ca pa i peixet, n m alt. sin.
- ca trèvols, n m pl alt. sin.
- ca vinagrella, n f alt. sin.
- ca vinagreta, n f alt. sin.
- nc Oxalis pes-caprae L.
oxalidàcies
aspreta
aspreta
equisetàcies
- ca cua de cavall grossa, n f
- ca asprella, n f alt. sin.
- ca aspreta, n f alt. sin.
- ca besnuga, n f alt. sin.
- ca coa de cavall, n f alt. sin.
- ca coa de cavall gran, n f alt. sin.
- ca coa de cavall grossa, n f alt. sin.
- ca coa de rossí, n f alt. sin.
- ca cua d'egua, n f alt. sin.
- ca cua d'euga, n f alt. sin.
- ca cua de cavall, n f alt. sin.
- ca cua de guilla, n f alt. sin.
- ca cua de mula, n f alt. sin.
- ca cua de rossí, n f alt. sin.
- ca equiset màxim, n m alt. sin.
- ca herba estanyera, n f alt. sin.
- ca junça de lluquet, n f alt. sin.
- ca pinets, n m pl alt. sin.
- ca sangnua, n f alt. sin.
- ca tallapedres de torrent, n f alt. sin.
- ca trencanua, n f alt. sin.
- nc Equisetum telmateia Ehrh.
equisetàcies
Nota
- Tot i que DIEC2-E recull únicament jonça (sí que recull jonc i junc), mantenim sense revisar les denominacions amb junça, per tradició històrica i extensió geogràfica. Segons Coromines (Diccionari etimològic i complementari de la llengua catalana) «en català sembla que tingui tanta o més extensió la variant junça, com s'ha d'esperar, tenint en compte la considerable extensió del català dialectal junc». DCVB-E documenta la forma junça en dos manuscrits del segle XV, i jonça a l'Atlàntida de Verdaguer (segle XIX).