Back to top
  • ca  estructuralisme, n m
  • ca  gramàtica estructural, n f sin. compl.
  • ca  lingüística estructural, n f sin. compl.
  • es  estructuralismo
  • es  gramática estructural
  • es  lingüística estructural
  • fr  grammaire structurelle
  • fr  linguistique structurelle
  • fr  structuralisme
  • en  structural grammar
  • en  structural linguistics
  • en  structuralism

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

Definición
Teoria lingüística descriptiva que fa un estudi sincrònic de la llengua i la presenta com un sistema de relacions entre unitats que constitueixen entre elles una estructura, de manera que la modificació d'un element de l'estructura comporta una modificació del conjunt del sistema.
  • ca  lingüística forense, n f
  • es  lingüística forense
  • en  forensic linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

  • ca  funcionalisme, n m
  • ca  gramàtica funcional, n f sin. compl.
  • ca  lingüística funcional, n f sin. compl.
  • es  funcionalismo
  • es  gramática funcional
  • es  lingüística funcional
  • fr  fonctionnalisme
  • fr  linguistique fonctionnelle
  • en  functional grammar
  • en  functional linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

Definición
Teoria lingüística en la qual els elements lingüístics es defineixen en virtut de la seva funció en la llengua, entesa sobretot amb una finalitat comunicativa.
  • ca  gramàtica històrica, n f
  • ca  lingüística diacrònica, n f sin. compl.
  • ca  lingüística històrica, n f sin. compl.
  • es  gramática histórica
  • es  lingüística histórica
  • en  historical grammar
  • en  historical linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística, .PARAULES CLAU

  • ca  lingüística holística, n f
  • es  lingüística holística
  • en  holístic linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

  • ca  lingüística matemàtica, n f
  • es  lingüística matemática
  • fr  linguistique mathématique
  • en  mathematical linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

Definición
Branca de la lingüística que aplica a l'estudi de la llengua principis teòrics matemàtics o procediments estadístics.
  • ca  lingüística teòrica, n f
  • es  lingüística teórica
  • en  theoretical linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

  • ca  diversitat lingüística, n f
  • ca  linguodiversitat, n f sin. compl.
  • en  linguistic diversity

Ciències socials>Pedagogia i didàctica>Didàctica de la llengua i la literatura, Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

  • ca  línia, n f
  • es  línea
  • fr  lignage
  • fr  lignée
  • en  line
  • en  lineage

Ciències de la vida 2>Biologia general>Genètica

Nota

  • La mida poblacional de la línia és inferior a la de l'estirp.
  • ca  línia, n f
  • es  línea

Ciències socials>Economia, sociologia i política>Dret>Dret civil

Definición
Sèrie de graus format cadascun per una generació, que determina la proximitat o l'allunyament en el parentiu.