guardiana
guardiana
urticàcies
- ca ortiga petita, n f
- ca ortiga barragana, n f sin. compl.
- ca estrígol, n m alt. sin.
- ca estrígols, n m pl alt. sin.
- ca guardià, n m alt. sin.
- ca guardiana, n f alt. sin.
- ca guardians, n m pl alt. sin.
- ca herba d'ortigues, n f alt. sin.
- ca herba piquera, n f alt. sin.
- ca ortiga, n f alt. sin.
- ca ortiga menor, n f alt. sin.
- ca ortiga menuda, n f alt. sin.
- ca ortiga senzilla, n f alt. sin.
- ca ortiga xicoteta, n f alt. sin.
- ca ortigó, n m alt. sin.
- ca ortigola, n f alt. sin.
- ca ortigons, n m pl alt. sin.
- ca ortigues, n f pl alt. sin.
- ca ortigues barraganes, n f pl alt. sin.
- ca ortigues d'hort, n f pl alt. sin.
- ca ortigues petites, n f pl alt. sin.
- ca picacama, n f alt. sin.
- ca xiripia, n f alt. sin.
- nc Urtica urens L.
urticàcies
Nota
- Vírtiga-vírtiga és un nom alguerès provinent del sard (logudorès) bértiga.
guardians
guardians
urticàcies
- ca ortiga petita, n f
- ca ortiga barragana, n f sin. compl.
- ca estrígol, n m alt. sin.
- ca estrígols, n m pl alt. sin.
- ca guardià, n m alt. sin.
- ca guardiana, n f alt. sin.
- ca guardians, n m pl alt. sin.
- ca herba d'ortigues, n f alt. sin.
- ca herba piquera, n f alt. sin.
- ca ortiga, n f alt. sin.
- ca ortiga menor, n f alt. sin.
- ca ortiga menuda, n f alt. sin.
- ca ortiga senzilla, n f alt. sin.
- ca ortiga xicoteta, n f alt. sin.
- ca ortigó, n m alt. sin.
- ca ortigola, n f alt. sin.
- ca ortigons, n m pl alt. sin.
- ca ortigues, n f pl alt. sin.
- ca ortigues barraganes, n f pl alt. sin.
- ca ortigues d'hort, n f pl alt. sin.
- ca ortigues petites, n f pl alt. sin.
- ca picacama, n f alt. sin.
- ca xiripia, n f alt. sin.
- nc Urtica urens L.
urticàcies
Nota
- Vírtiga-vírtiga és un nom alguerès provinent del sard (logudorès) bértiga.
guaridora de muntanya
guaridora de muntanya
campanulàcies
- ca guaridora de muntanya, n f
- ca herba de l'alegria, n f alt. sin.
- ca jasione, n f alt. sin.
- ca jasione montana, n f alt. sin.
- nc Jasione montana L.
campanulàcies
guatambú
guatambú
rutàcies
- ca guatambú, n m
- nc Balfourodendron riedelianum (Engl.) Engl.
rutàcies
guilandina
guilandina
lleguminoses / fabàcies
- ca brasil, n m
- ca guilandina, n f alt. sin.
- nc Caesalpinia echinata Lam.
lleguminoses / fabàcies
guilleuma
guilleuma
cannabàcies
- ca llúpol, n m
- ca boca de llop, n f sin. compl.
- ca esparga, n f sin. compl.
- ca espàrgol, n m sin. compl.
- ca herba cervesera, n f sin. compl.
- ca cervesa, n f alt. sin.
- ca cervesera, n f alt. sin.
- ca cervesina, n f alt. sin.
- ca escanyapoll, n m alt. sin.
- ca escanyapolla, n m alt. sin.
- ca escanyapolles, n m alt. sin.
- ca espareguera, n f alt. sin.
- ca espargolera, n f alt. sin.
- ca espàrgols, n m pl alt. sin.
- ca espàrrec bord, n m alt. sin.
- ca esquellerina, n f alt. sin.
- ca esquellerinc, n m alt. sin.
- ca flor de cervesa, n f alt. sin.
- ca guilleuma, n f alt. sin.
- ca herba de cervesa, n f alt. sin.
- ca herba de la cervesa, n f alt. sin.
- ca llobet, n m alt. sin.
- ca llúpols, n m pl alt. sin.
- ca parra, n f alt. sin.
- ca tàrrec de bou, n m alt. sin.
- ca tàrrecs de bou, n m pl alt. sin.
- ca vidalba, n f alt. sin.
- ca vidàrria, n f alt. sin.
- nc Humulus lupulus L.
cannabàcies
guillónia
guillónia
umbel·líferes / apiàcies
- ca canyafel, n f
- ca fenollosa lluent, n f alt. sin.
- ca guillónia, n f alt. sin.
- nc Guillonea scabra (Cav.) Coss.
umbel·líferes / apiàcies
guinça
guinça
compostes / asteràcies
- ca milfulles, n f
- ca camamilla vera, n f sin. compl.
- ca flor de ploma, n f sin. compl.
- ca herba d'anyell, n f sin. compl.
- ca herba de corder, n f sin. compl.
- ca herba de les ferides, n f sin. compl.
- ca herba de les nou camises, n f sin. compl.
- ca herba de mil fulles, n f sin. compl.
- ca herba de xai, n f sin. compl.
- ca camamilla, n f alt. sin.
- ca camamilla de les ribes, n f alt. sin.
- ca camamilla de Meranges, n f alt. sin.
- ca camamilla de muntanya, n f alt. sin.
- ca camamilla de prat, n f alt. sin.
- ca camamilla del tros, n f alt. sin.
- ca camamilla dels aragonesos, n f alt. sin.
- ca camamil·la vera, n f alt. sin.
- ca camorro, n m alt. sin.
- ca camorros, n m pl alt. sin.
- ca cap de bou, n m alt. sin.
- ca cap de moro, n m alt. sin.
- ca ceguda, n f alt. sin.
- ca ceguda blanca, n f alt. sin.
- ca centenrama, n m alt. sin.
- ca centfulles, n f alt. sin.
- ca cordonet, n m alt. sin.
- ca curatalls, n m alt. sin.
- ca espina de peix, n f alt. sin.
- ca estronca-sangs, n m pl alt. sin.
- ca filera, n f alt. sin.
- ca fileres, n f pl alt. sin.
- ca guinça, n f alt. sin.
- ca guinces, n f pl alt. sin.
- ca herba bouera, n f alt. sin.
- ca herba conillera, n f alt. sin.
- ca herba currera, n f alt. sin.
- ca herba de cent fulles, n f alt. sin.
- ca herba de ferides, n f alt. sin.
- ca herba de l'angina, n f alt. sin.
- ca herba de la Coma, n f alt. sin.
- ca herba de la tos, n f alt. sin.
- ca herba de les cent fulles, n f alt. sin.
- ca herba de les mil fulles, n f alt. sin.
- ca herba de tall, n f alt. sin.
- ca herba de talls, n f alt. sin.
- ca herba de tos, n f alt. sin.
- ca herba del mal de coll, n f alt. sin.
- ca herba dels conills, n f alt. sin.
- ca herba dels talls, n f alt. sin.
- ca herba fina, n f alt. sin.
- ca herba per al sucre, n f alt. sin.
- ca indianeta, n f alt. sin.
- ca lladracà, n m alt. sin.
- ca marfull, n m alt. sin.
- ca milenrama, n m alt. sin.
- ca milflors, n f alt. sin.
- ca milherbes, n f alt. sin.
- ca milifulla, n f alt. sin.
- ca miliuna, n f alt. sin.
- ca oriecà, n m alt. sin.
- ca percala, n f alt. sin.
- ca pixacà, n m alt. sin.
- ca sardineta, n f alt. sin.
- ca setge, n m alt. sin.
- nc Achillea millefolium L.
compostes / asteràcies
Nota
-
1. Les formes cebuda i sabuda, habituals en pallarès, mostren una equivalència acústica GU>BU de ceguda, evolució catalana del llatí CICUTA mantinguda en parlars dels Alts Pirineus, i substituïda a la resta del territori pel cultisme cicuta (cf. Coromines, Diccionari etimològic i complementari de la llen gua catalana, vol. II, p. 657; així com Veny, J. «L'equivalència acústica B = G en català: els casos de bolerany 'remolí' i boixac 'galdiró', Estudis de Llengua i Literatura Catalanes, XVIII, 1989, p. 101-127). MASCLANS recull sabuda blanca d'una obra del botànic Font i Quer sobre la Vall de Boí, tot i que l'ortografia com cebuda blanca.
2. En relació amb la denominació herba dels llapins, llapí 'conill' és un manlleu del francès lapin, a través de l'occità, present en els parlars septentrionals.
guinces
guinces
compostes / asteràcies
- ca milfulles, n f
- ca camamilla vera, n f sin. compl.
- ca flor de ploma, n f sin. compl.
- ca herba d'anyell, n f sin. compl.
- ca herba de corder, n f sin. compl.
- ca herba de les ferides, n f sin. compl.
- ca herba de les nou camises, n f sin. compl.
- ca herba de mil fulles, n f sin. compl.
- ca herba de xai, n f sin. compl.
- ca camamilla, n f alt. sin.
- ca camamilla de les ribes, n f alt. sin.
- ca camamilla de Meranges, n f alt. sin.
- ca camamilla de muntanya, n f alt. sin.
- ca camamilla de prat, n f alt. sin.
- ca camamilla del tros, n f alt. sin.
- ca camamilla dels aragonesos, n f alt. sin.
- ca camamil·la vera, n f alt. sin.
- ca camorro, n m alt. sin.
- ca camorros, n m pl alt. sin.
- ca cap de bou, n m alt. sin.
- ca cap de moro, n m alt. sin.
- ca ceguda, n f alt. sin.
- ca ceguda blanca, n f alt. sin.
- ca centenrama, n m alt. sin.
- ca centfulles, n f alt. sin.
- ca cordonet, n m alt. sin.
- ca curatalls, n m alt. sin.
- ca espina de peix, n f alt. sin.
- ca estronca-sangs, n m pl alt. sin.
- ca filera, n f alt. sin.
- ca fileres, n f pl alt. sin.
- ca guinça, n f alt. sin.
- ca guinces, n f pl alt. sin.
- ca herba bouera, n f alt. sin.
- ca herba conillera, n f alt. sin.
- ca herba currera, n f alt. sin.
- ca herba de cent fulles, n f alt. sin.
- ca herba de ferides, n f alt. sin.
- ca herba de l'angina, n f alt. sin.
- ca herba de la Coma, n f alt. sin.
- ca herba de la tos, n f alt. sin.
- ca herba de les cent fulles, n f alt. sin.
- ca herba de les mil fulles, n f alt. sin.
- ca herba de tall, n f alt. sin.
- ca herba de talls, n f alt. sin.
- ca herba de tos, n f alt. sin.
- ca herba del mal de coll, n f alt. sin.
- ca herba dels conills, n f alt. sin.
- ca herba dels talls, n f alt. sin.
- ca herba fina, n f alt. sin.
- ca herba per al sucre, n f alt. sin.
- ca indianeta, n f alt. sin.
- ca lladracà, n m alt. sin.
- ca marfull, n m alt. sin.
- ca milenrama, n m alt. sin.
- ca milflors, n f alt. sin.
- ca milherbes, n f alt. sin.
- ca milifulla, n f alt. sin.
- ca miliuna, n f alt. sin.
- ca oriecà, n m alt. sin.
- ca percala, n f alt. sin.
- ca pixacà, n m alt. sin.
- ca sardineta, n f alt. sin.
- ca setge, n m alt. sin.
- nc Achillea millefolium L.
compostes / asteràcies
Nota
-
1. Les formes cebuda i sabuda, habituals en pallarès, mostren una equivalència acústica GU>BU de ceguda, evolució catalana del llatí CICUTA mantinguda en parlars dels Alts Pirineus, i substituïda a la resta del territori pel cultisme cicuta (cf. Coromines, Diccionari etimològic i complementari de la llen gua catalana, vol. II, p. 657; així com Veny, J. «L'equivalència acústica B = G en català: els casos de bolerany 'remolí' i boixac 'galdiró', Estudis de Llengua i Literatura Catalanes, XVIII, 1989, p. 101-127). MASCLANS recull sabuda blanca d'una obra del botànic Font i Quer sobre la Vall de Boí, tot i que l'ortografia com cebuda blanca.
2. En relació amb la denominació herba dels llapins, llapí 'conill' és un manlleu del francès lapin, a través de l'occità, present en els parlars septentrionals.
guinda
guinda
rosàcies
- ca guinder, n m
- ca guinda (fruit), n f sin. compl.
- ca guíndola (fruit), n f sin. compl.
- ca cirer, n m alt. sin.
- ca cirera guinda (fruit), n f alt. sin.
- ca cirerer, n m alt. sin.
- ca cirerer bord, n m alt. sin.
- ca cirerer salvatge, n m alt. sin.
- ca guinda, n f alt. sin.
- ca guindoler, n m alt. sin.
- nc Prunus cerasus L.
- nc Cerasus vulgaris Mill. sin. compl.
rosàcies
Nota
- Cariasa és un nom alguerès provinent del sard (logudorès) cariasa.