teixit elàstic
teixit elàstic
Anatomia > Histologia, Angiologia
-
ca
teixit elàstic,
n m
-
ca
teixit conjuntiu groc,
n m sin. compl.
Anatomia > Histologia, Angiologia
Definición
Varietat de teixit connectiu caracteritzada per una gran elasticitat. El componen les fibres elàstiques, que formen xarxes o membranes fenestrades. Constitueix l'element principal de la túnica mitjana de les artèries de gran calibre.
teixit embrionari
teixit embrionari
Anatomia > Embriologia, Anatomia > Histologia
-
ca
teixit embrionari,
n m
-
ca
teixit primari,
n m sin. compl.
Anatomia > Embriologia, Anatomia > Histologia
Definición
Cadascun dels teixits de l'embrió: ectoderma, endoderma, mesoderma i mesènquima.
teixit endotelial
teixit endotelial
Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia
-
ca
endoteli,
n m
-
ca
teixit endotelial,
n m sin. compl.
Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia
Definición
Teixit que recobreix les seroses, el cor, els vasos sanguinis i limfàtics i les cavitats sinovials format per cèl·lules planes, poligonals i disposades en forma de mosaic. Algunes tenen capacitat fagocítica.
teixit episcleròtic
teixit episcleròtic
Anatomia > Histologia, Oftalmologia
-
ca
teixit episcleròtic,
n m
Anatomia > Histologia, Oftalmologia
Definición
Capa de teixit connectiu lax que uneix l'escleròtica a la conjuntiva ocular.
teixit epitelial
teixit epitelial
.FITXA MODIFICADA, Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia, Dermatologia, Endocrinologia i nutrició
.FITXA MODIFICADA, Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia, Dermatologia, Endocrinologia i nutrició
Definición
Teixit format, en general, per cèl·lules separades per molt poca substància intercel·lular, que recobreix la superfície externa del cos, forma totes les glàndules i una part important dels òrgans dels sentits i entapissa les parets de la majoria de les cavitats orgàniques. Té una funció de revestiment, glandular o sensorial. Pot ésser pla, cúbic o cilíndric i estratificat, ciliat o simple.
teixit erèctil
teixit erèctil
Anatomia > Histologia, Angiologia, Ginecologia i obstetrícia, Urologia
-
ca
teixit erèctil,
n m
-
ca
teixit cavernós,
n m sin. compl.
Anatomia > Histologia, Angiologia, Ginecologia i obstetrícia, Urologia
Definición
Teixit format per grans espais venosos, que poden omplir-se de sang i produir l'erecció de l'òrgan corresponent. És propi dels cossos cavernosos del penis i el clítoris i, en menor grau, del cos esponjós de la uretra, els bulbs vestibulars de la vagina, el cos cavernós de la pituïtària i el teixit muscular llis dels mugrons.
teixit esclerós
teixit esclerós
Anatomia > Histologia
Definición
Nom donat als teixits connectiu dens, fibrós, cartilaginós i ossi.
teixit fibrocartilaginós
teixit fibrocartilaginós
Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia
-
ca
teixit cartilaginós fibrós,
n m
-
ca
teixit cartilaginós conjuntiu,
n m sin. compl.
-
ca
teixit fibrocartilaginós,
n m sin. compl.
Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia
Definición
Varietat de teixit cartilaginós present en el nucli polpós dels discs intervertebrals, els discs articulars d'algunes diartrosis, la símfisi púbica i el lligament rodó del fèmur. Consta d'illots de cartílag hialí englobats en un teixit connectiu fibril·lar format per feixos col·làgens gruixuts.
teixit fibrohialí
teixit fibrohialí
Anatomia > Histologia
-
ca
teixit vesiculós de sosteniment,
n m
-
ca
teixit fibrohialí,
n m sin. compl.
Anatomia > Histologia
Definición
Teixit de sosteniment intermedi dels teixits cartilaginós i adipós, propi de vertebrats inferiors (peixos i amfibis). N'hi ha una varietat condroide i una de cordoide.
teixit fibrós
teixit fibrós
Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia
Anatomia > Òrgans i sistemes, Anatomia > Histologia
Definición
Modalitat de teixit connectiu propi de les membranes fibroses (aponeurosis, centre tendinós del diafragma, pericondri, periosti, duramàter, escleròtica, càpsules viscerals i túnica albugínia), en què les fibres col·làgenes són disposades en capes paral·leles.