Back to top
  • ca  gràfica, n f
  • ca  gràfic, n m sin. compl.
  • es  gráfica
  • es  gráfico
  • fr  graphe
  • en  graph

Ciències>Matemàtiques

Definició
Representació de la funció real d'una variable real mitjançant una corba plana.
  • ca  grafit, n m
  • es  grafito
  • en  graffito

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Filologia grega, Humanitats>Història, geografia i antropologia>Prehistòria, història antiga i arqueologia>Arqueologia

Definició
Text o dibuix no commemoratiu traçat en un suport perdurable, com ara la pedra, el marbre, el metall, l'os o la ceràmica.
  • ca  rampa dels escrivents, n f
  • ca  grafoespasme, n m sin. compl.
  • es  grafoespasmo, n m
  • es  grafospasmo, n m
  • en  graphospasm
  • en  writers' cramp
  • en  writers' spasm

Ciències mèdiques i de la salut>Medicina>Medicina general>Anatomia patològica, Ciències mèdiques i de la salut>Medicina>Medicina general>Fisioteràpia, Ciències mèdiques i de la salut>Medicina>Medicina general>Radiologia i medicina física

Definició
Discinèsia que impedeix dur a terme un moviment voluntari, especialment l'escriptura.
  • ca  gramàtica, n f
  • es  gramática
  • fr  grammaire
  • en  grammar

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general, .PARAULES CLAU

Definició
Conjunt d'estructures morfosintàctiques pròpies d'una determinada llengua.
  • ca  gramàtica comparada, n f
  • en  comparative grammar

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general, .PARAULES CLAU

  • ca  gramàtica descriptiva, n f
  • ca  lingüística descriptiva, n f sin. compl.
  • es  gramática descriptiva
  • es  lingüística descriptiva
  • en  descriptive grammar
  • en  descriptive linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

  • ca  estructuralisme, n m
  • ca  gramàtica estructural, n f sin. compl.
  • ca  lingüística estructural, n f sin. compl.
  • es  estructuralismo
  • es  gramática estructural
  • es  lingüística estructural
  • fr  grammaire structurelle
  • fr  linguistique structurelle
  • fr  structuralisme
  • en  structural grammar
  • en  structural linguistics
  • en  structuralism

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

Definició
Teoria lingüística descriptiva que fa un estudi sincrònic de la llengua i la presenta com un sistema de relacions entre unitats que constitueixen entre elles una estructura, de manera que la modificació d'un element de l'estructura comporta una modificació del conjunt del sistema.
  • ca  gramàtica formal, n f
  • en  formal grammar

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

  • ca  funcionalisme, n m
  • ca  gramàtica funcional, n f sin. compl.
  • ca  lingüística funcional, n f sin. compl.
  • es  funcionalismo
  • es  gramática funcional
  • es  lingüística funcional
  • fr  fonctionnalisme
  • fr  linguistique fonctionnelle
  • en  functional grammar
  • en  functional linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística>Lingüística general

Definició
Teoria lingüística en la qual els elements lingüístics es defineixen en virtut de la seva funció en la llengua, entesa sobretot amb una finalitat comunicativa.
  • ca  gramàtica històrica, n f
  • ca  lingüística diacrònica, n f sin. compl.
  • ca  lingüística històrica, n f sin. compl.
  • es  gramática histórica
  • es  lingüística histórica
  • en  historical grammar
  • en  historical linguistics

Humanitats>Filologia, lingüística i sociolingüística, .PARAULES CLAU